Mengukir Kesedihan
Malam mati..
Aku pikir mati..
Malam jadi saksi
Bahwa kau masih ada di hati.
Senyummu memupuk wanitaku
Tawamu membangkitkan semangatku
Tapi kini semua kau renggut
Kau biarkan ku padam
Dan bersama pelangi
Kau hujamkan pisau kejantungku
Lalu kau biarkan ku mati memujaku
Saksikanlah, kan ku raih kau
Takkan ku biarkan cahayaku hilang
Takkan ku biarkan ku kembali padam
Jika kau hilang, maka
Biarkan aku jadi bayangan
Dan kawan menjadi kenangan
Jambi, 221609:151107
Telah Hancur
Ku rampungkan kegelisahan
Dalam cawan kesedihan
Luka menganga
Kan terus menganga
Kristal-kristal kegelisahan tertanam sudah
Membuat amarah makin memerah
Kini jiwa tersingkap air mata
Hanya badan sendirian merasa
Jambi, 160649
Moh!!
Aku suka, moh!
Aku jatuh cinta, moh!
Aku gila, moh!
Aku kaku, moh!
Ragu..
Bingung..
Termenung..
Moh!!!!
Unja, medium November
